نوشت ، از املاكننده پرسيد : چه بنويسم ؟ گفت : اكتب المقيمين الصّلوة « 1 » ؛ بنويس المقيمين الصّلوة . پس به همان صورتى كه شنيد ، نوشت . » « 2 » به زودى وجه اعراب صحيح اين آيات را خواهيم گفت كه طبق لغت فصيح مىباشد و هيچ‌گونه ضعف و سستى ندارد ، اما بايد دانست كه نسبت دادن اين مسائل به دانشمندان برجسته و بزرگى چون « سعيد بن جبير » و « ابان بن عثمان » خيلى سؤال‌انگيز به نظر مىرسد ، زيرا چگونه مىشود وجه اعراب صحيح اين آيات بر آنان پوشيده بماند تا جايى كه گفته باشند ، قرائت مشهور ، غلط است ؟ ! آرى ! اين‌گونه حرفها از كسى مانند « عروة بن زبير » - كه به لغت و ريزه‌كارىهاى آن نادان است - مىتواند صادر شود . اكنون به پاره‌اى توضيحات دربارهء آيات چهارگانهء مزبور مىپردازيم كه تابناك‌ترين چهره‌هاى علوم ادبيات و سخنورى يادآور شده‌اند . الف ) آيهء 63 سورهء طه « ان هذان لساحران » « 3 » « حفص » و عموم مسلمانان با تخفيف و كسر « ان » قرائت نموده‌اند و به نظر ما همين قرائت مشهور ، درست است . با اين حساب « ان » مخفّف « انّ » مىباشد و نصب نمىدهد و وجود « لام » در خبر ، دليل مخفّف بودن آن است . « ابن هشام » مىگويد : « هرگاه بعد از « ان » مكسور و ساكن ، « لام » باشد بدان

--> ( 1 ) . يعنى ، در اين تركيب ، چون « المقيمين » مفعول « اكتب » قرار گرفته ، منصوب و به صورت « المقيمين » درآمده ، ولى منظور املاكننده ، اين كلمه در حالت اصلى خودش « المقيمون » بوده ، اما كاتب اين نكته را درك نكرده ، به همين صورت كه شنيده نوشته است . م . ( 2 ) . همان‌جا . ( 3 ) . « ان » مخفّف انّ ، « هذان » اسم و « لساحران » خبر آن است . م .